Niszczenie lasów

Tropikalne lasy deszczowe pokrywały pierwotnie obszar dwukrotnie większy niż obecnie. Najgwałtowniej ich powierzchnia zaczęła się kurczyć w ciągu ostatnich 40 lat. W 1976 roku ONZ oszacowała, że corocznie wycina się średnio 57000 km2 lasów tropikalnych. Do roku 1990 tempo zaniku zwiększyło się do takiego stopnia, że roczny ubytek powierzchni lasów deszczowych sięga 142000 km2, czyli więcej niż powierzchnia Grecji. Jednym z głównych powodów zaniku lasów deszczowych jest dokonywanie całkowitych wyrębów lasów w celu pozyskania cenionych rodzajów drewna, takich jak mahoń i teczyna. Popyt na drewno tych gatunków jest największy w krajach rozwiniętych, na przykład w Japonii, która jest głównym światowym importerem tropikalnego drewna. Technika całkowitego wyrębu staje się bardzo destrukcyjna, gdyż coraz częściej wykorzystywane są ciężkie maszyny, które niszczą ściółkę leśną. Na porębach lokalna ludność zakłada pola uprawne, po uprzednim wypaleniu terenu. Do zaniku lasów przyczynia się także powstawanie kopalni odkrywkowych, dróg i zbiorników wodnych przy zaporach na rzekach, gdzie zakładane są elektrownie.